baby life & love

Waarom Nederlandse kinderen gelukkiger zijn

nederlandse kinderen gelukkiger

…en Amerikanen daar misschien wat van kunnen leren 🙂 Onlangs stond in de Britste krant The Telegraph dat Nederlandse kinderen tot de gelukkigste ter wereld behoren. Waarom? Combinatie van Hollandse nuchterheid en hagelslag bij het ontbijt. Reporter Sanny woont in de Verenigde Staten en probeert zich daar staande te houden tussen de Amerikaanse tiger moms: wat doen Amerikanen anders?

Sinds drie maanden woon ik met De Amerikaanse Man en ons zoontje Quin (nu vijf maanden) in North Carolina. In mijn huis geen Amerikaanse perikelen: ik probeer zo veel mogelijk vast te houden aan alle redenen hieronder die zorgen voor happy kinderen, ook al ben ik niet in Nederland. (Alleen het pak hagelslag ontbreekt nog.)

#1 Geen stress op school

Kinderen in Nederland worden nog niet overladen met huiswerk en hoeven niet elke dag een toets te doen. Dat is hier inderdaad wel anders: huiswerk begint al vroeg en regelmatig wordt je kind aan allerlei testen onderworpen. Mijn Amerikaanse Man maakt zich nu al weleens zorgen of onze baby niet achterloopt. Eh nee, onze baby ligt prima op schema. Hij kan nog niet kruipen nee, maar ik heb er alle vertrouwen in dat we hem niet in een kinderwagen naar de basisschool hoeven te rollen.

#2 Blije ouders = blije kinderen

Nederlandse ouders begrijpen dat hun kind niet perfect is en zij ook niet. Inderdaad. Hoewel wij vrouwen (óók in Nederland) vaak alle balletjes in de lucht willen houden, zijn we zeker niet zo doorgeslagen als veel Amerikaanse moeders. Hier is alles áltijd ‘great!’, en hun kinderen zijn ‘my best friends’. O ja? Als mijn baby mijn best friend was, zou hij ’s nachts heerlijk acht uurtjes ronken achter elkaar. Ik vind het een schatje hoor, en ik zou ‘m voor geen goud willen missen, maar best friend, dát lijkt me niet de juiste omschrijving.

#3 Opvoedstijl

In Nederland moedigen we kinderen aan om spontaan te zijn. Authoritative, not authoritarian: gezaghebbend maar niet autoritair. Best simpel eigenlijk. In Amerika lezen veel moeders alles wat er te lezen valt over opvoeden. Ik ken moeders die dagelijks ‘kunst’ maken met hun baby van zeven maanden en dit ook nog bundelen in een catalogus. Naast kunst maken wordt opvoeden tot levenskunst verheven met allerlei bijbehorende stromingen. ‘Welke stroming volg jij?’ Ehm, gewoon die van mezelf? Wij Nederlanders staan er dus nuchter in: ja, je geeft grenzen aan. Maar binnen die grenzen is er ruimte voor spontaniteit. Verder niet te veel woorden aan vuil maken.

#4 Fietsen en zelfstandigheid

Zodra ik hier een wandeling maak in de regen met baby in de draagzak (en een paraplu hè, baby merkt dus niks van de regen), stoppen er minstens twee auto’s met de vraag of ik een lift nodig heb. Nee hoor, wij zijn niet van suiker. Dat kinderen in Nederland zelfstandig naar school fietsen, of naar een vriendje lopen – ook als het regent – vinden ouders hier maar vreemd. En doodeng. Nu is het zo dat in de VS lopen simpelweg soms niet kán, omdat de stoep opeens stopt, of er helemaal geen stoep is. Ik vind het vreselijk om alles met de auto te doen en blijf dan ook stug doorlopen, zelfs als er eventjes geen stoep is.

#5 Geluk in een pak hagelslag

Hagelslag bij je ontbijt: kan het nog mooier? Volgens het artikel is het niet alleen de hagelslag die voor ‘happy kids’ zorgt, juist dat we het ontbijt bijna nooit overslaan én vaak met elkaar ontbijten draagt bij aan het geluk van onze kinderen. En wat doen ze hier in Amerika? Meestal wordt er staand een broodje gesmeerd aan het aanrecht, en dit wordt vervolgens ook staand opgegeten. Idem dito voor de lunch en het avondeten. Hoe vaak ik wel niet tegen De Man zeg: ‘Ga. Eerst. Zitten.’ O ja, gebeurt het eten niet staand aan het aanrecht, dan doen ze het zittend in de auto op de parkeerplaats van een fastfoodketen. Terwijl iedereen naar voren kijkt, in plaats van naar elkaar. Gezellig!

Bron (deels): The Telegraph

dit vind jij vast ook leuk!

geen reacties

laat hier je reactie achter!